De deutero-canonieke boeken

De deutero-canonieke boeken zijn een aantal extra boeken in het oude testament en een aantal toevoegingen aan de bijbelboeken DaniŽl en Esther, zoals deze zijn terug te vinden in uitgaven van de bijbel voor de r.-k.-lezer.

De deutero-canonieke boeken behoren niet tot de Tenach en hebben dan ook geen plaats gekregen in de joodse canon.

Binnen de protestante traditie zijn de deutero-canonieke boeken lange tijd aangeduid met de verwarrende naam apocrief. Tegenwoordig neigt men binnen het protestantisme ook tot de benaming deutero-canoniek. Tot halverwege de negentiende eeuw werden de deutero-canonieke boeken ook afgedrukt in protestante bijbelvertalingen. Zij kregen hierbij een plaats tussen het oude en het nieuwe testament. Volgens de protestante benadering behoren de deutero-canonieke boeken niet tot de canon van de bijbel, maar het kan wel zinvol zijn om deze boeken te lezen, zolang men maar geen zelfde gezag toekent aan deze boeken voor geloofsleer en leven, zoals men wel kan doen bij de canonieke boeken.

Doordat de deutero-canonieke boeken zich afspelen in de tijd van het oude testament of in de intertestamentaire periode zou men verwachten dat deze boeken geschreven zijn in het Hebreeuws. Toch zijn nagenoeg alle vertalingen van de deutero-canonieke boeken gebaseerd op Griekse handschriften die zijn gevonden. Pas veel later (twintigste eeuw) zijn van een aantal gedeelten van boeken ook handschriften in het Hebreeuws en Aramees gevonden. De nieuwere bijbelvertalingen (waaronder De Nieuwe Bijbelvertaling) maken gebruik van deze nieuwere handschriften van de deutero-canonieke boeken.

De deutero-canonieke boeken zijn:

  • Tobit (Tobias)
  • Judith
  • Boek der Wijsheid
  • De wijsheid van Jezus Sirach
  • Baruch incl. Brief van Jeremia (Baruch 6)
  • Esther (deutero-canoniek deel)
  • Gebed van Azaria (Dan. 3)
  • Gezang in de vuuroven (Dan. 3)
  • Susanna (Dan. 13)
  • Bel en de draak (Dan. 14)
  • Gebed van Manasse
  • 1 MakkabeeŽn
  • 2 MakkabeeŽn

Deze boeken hadden ook een plaats in de Septuagint, de Griekse vertaling van het oude testament. Deze Septuagint bevatte nog enkele apocriefen, die nooit een plaats hebben gekregen in de canon. Dit betreft:

  • Ezra III
  • Ezra IV
  • MakkabeeŽn III
  • MakkabeeŽn IV
  • Psalm 151
Deze boeken worden door enkele kerkvaders geciteerd en zijn bij enkele oosters-orthodoxe kerken erkend.